Bir padişah acemi bir köle ile birlikte bir gemiye binmiş. Köle denizi ilk kez görüyor ve gemiye ilk kez biniyormuş.  Korkusundan ağlamaya,  inlemeye başlamış. Tir tir titriyormuş. Avutmak için çok uğraşmışlar ama bir türlü sakinleşmemiş. Padişahın bu durum karşısında keyfi kaçmış. Herkes ne yapacağını bilemez bir durumdayken gemide bulunan yaşlı bir adam padişahın huzuruna çıkıp, ‘Müsaade buyurursanız ben onu sustururum’ demiş. Padişah da ‘Lütfetmiş olursunuz’ demiş. Yaşlı adam emretmiş ve köleyi denize atmışlar. Köle birkaç kere suya batıp çıktıktan sonra saçından yakalayıp  gemiye çekmişler. Köle gemiye yaklaşınca iki eliyle sıkıca tutunup gemiye çıkmış. Bir köşede uslu uslu oturmaya başlamış. Yaşlı adamın yaptığı iş padişahı hayrete düşürmüş, ‘Bu işteki hikmet nedir’ diye sormuş. Yaşlı adam şöyle cevap vermiş: ”Köle evvelce suya batmayı tatmamıştı. Gemideki selâmetin kıymetini bilmiyordu. İşte huzur ve saadet de böyledir, bir felâkete duçar olmayan kimse, huzurun kıymetini bilemez.”