Zamanında birbirini çok seven Halil ve İbrahim adlı iki kardeş varmış. Bunlar ortaklaşa ekin ekip biçerler ve mahsulleri aralarında eşit şekilde paylaşırlarmış. Bir gün Halil bu mahsullere kardeşimin daha çok ihtiyacı var demiş ve gizli bir şekilde kendi payından bir miktar kardeşinin payına eklemiş. Ertesi gün İbrahim, aynen Halil gibi düşünerek kardeşim benden daha çok ihtiyaç sahibi diyerek kendi payından bir miktar Halil’in payına eklemiş. Bu kanaatkar ve paylaşmayı seven kardeşler birbirlerinden habersiz bir şekilde bu paylaşmayı günlerce sürdürmüşler. Artık mahsulleri eve taşıma vakti gelmiş ve Halil-İbrahim kardeşler başlamışlar taşımaya. Fakat taşı taşı mahsuller bitmiyormuş. Mahsuller bereketlendikçe bereketlenmiş. Allah (CC) bu gençlerin düşüncelerinden ve davranışlarından memnun olmuş ve mahsullerine bereket vermiş. Bu bereketin adı da “Halil İbrahim bereketi” olmuş.